ฤาคนจะเลวเพราะคำคน

ฤาคนจะเลวเพราะคำคน

 เมื่อวันก่อนได้มีโอกาสนั่งคุยกับเพื่อนที่เป็นคนคอเดียวกัน คือชอบอ่านสามก๊ก โดยทั่วไปเขาบอกคนที่อ่านสามก๊ก จบสามเที่ยว 
คบไม่ได้ “เรา” หมายถึงผมและเพื่อนเลยอ่านซะกว่าสิบเที่ยวแล้ว ก็คงจะพอคบกันได้นะครับ ไม่เข้าตามกติกาที่เขาว่า 

ประเด็นสำคัญที่คุยกันที่ค้างใจมานาน คือ เรื่องราวของตัวละครตัวหนึ่งคือ จิวยี่  ที่ข้องใจ ผมมากคือ ทำไมจิวยี่ ถึงเป็นคนใจแคบ เป็นคนขี้อิจฉา เพื่อนก็เลยแนะนำว่า อย่าไปอ่านแต่ตำราที่เราเรียนกันมา ลองอ่านหลายๆเล่ม 

เพราะเรื่องราวของสามก๊กนั้น มีที่มาหลายแห่ง ทั้งจากบันทึกประวัติศาสตร์ จากบันทึกปากคำของคน จากบทละคร จากนิทานพื้นบ้าน รวมทั้ง แล้วแต่ยุคสมัยที่ผ่านไป ที่สำคัญผู้เขียนเรื่องราวนั้นมีอคติหรือไม่

เมื่อได้รับคำชี้แนะจากท่านเพื่อนเช่นนั้น ใยข้าพเจ้าจักนิ่งเฉย
ว่าแล้วก็หาข้อมูลจากหลายที่หลายแห่ง จนได้ข้อมูลที่น่าตกใจว่า

จากบันทึกหลายแห่ง มีข้อมูลที่ตรงกันว่า 
 - จิวยี่ เป็นชายหนุ่มรูปงาม ขนาดที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่าสุดหล่อ
 - มีภรรยาสุดสวยในยุคนั้นคือ นางเสียวเกี้ยว
 - เมื่ออายุได้ 24 ปี เป็นแม่ทัพ ในก๊กที่เข้มแข็ง 
 - เป็นคนที่มีบุคลิกดี สง่า มีบุคลิกผู้นำ

เอาหละสิ จิวยี่ ที่เรารู้จักกับจิวยี่ที่นักประวัติศาสตร์ยุคใหม่รู้จัก กลายเป็นคนละภาพกันแล้ว  จากประโยคที่เราคุ้นเคยว่า “ฟ้าให้จิวยี่มาเกิดแล้ว ใยต้องให้จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) มาเกิดด้วย” รวมทั้งหลายเรื่องทำให้เรามองว่า จิวยี่คือ คนขี้อิจฉา ใจแคบ 

ถามว่า ภาพนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร นักประวัติศาสตร์???

ตอบได้ชัดว่า ภาพนี้เกิดจากละคร ทำไมว่าอย่างนั้น ก็พวกที่เอาเรื่องนี้ไปเล่นเป็นละคร มักจะจับให้ขงเบ้งเป็นพระเอก และต้องให้เลอเลิศด้วย เลยต้องหาตัวอิจฉามา เลยกลายเป็นจิวยี่ต้องมารับบทนี้เต็มๆ 

ผู้ที่ค้นคว้าเรื่องนี้ เขาบอกว่า แท้จริงแล้วเมื่อศึกษามากเข้า กลายเป็นว่า จิวยี่เป็นคนที่ใจกว้าง มีความภักดี มีสัมมาคารวะ หากย้อนไปดูข้างต้นข้อความ บุคคลที่พร้อมขนาดนั้นจะมีเหตุอะไรต้องให้ไปอิจฉาคนอื่น

เมื่อดูหนังดูละครแล้วก็ย้อนมาดูเหตุการณ์ในบ้านเราบ้าง ก่อนที่ผม
จะรู้จักวัดพระธรรมกาย ผมก็ได้รับข้อมูลข่าวสารของทางวัดจากหลายทาง

แน่นอนครับ มีแต่ข้อมูลลบ สารพัดเรื่อง จนแทบหาความดีไม่เจอ แต่ด้วยความที่เป็นคนขี้สงสัย เหมือนที่ผมสงสัยเรื่องจิวยี่นี่แหละ เลยต้องค้นหาความจริง ผมตั้งโจทย์ว่า วัดโดนข้อหาอะไรบ้าง แล้วก็เข้ามาเจาะหาแต่ละประเด็นๆ ในที่สุด ได้คำตอบทุกประเด็น 

รู้ไหมครับ ประเด็นแรกคืออะไร
เขาบอกวัดนี้ต้อนรับแต่คนรวย  ผมนี่แหละครับ ที่มาวัดแล้วทำบุญแค่สิบบาท เขียนสิบบุญ บุญละบาท คนที่เขียนใบอนุโมทนาบัตรให้ เขาเขียนด้วยความเต็มใจ ก่อนส่งให้ผม เขาก็อนุโมทนาบุญด้วย แล้วรู้ไหมครับ ผมทานข้าวที่วัดมื้อเช้า มื้อกลางวัน บ่าย ๆ ดื่มน้ำหวานของวัดด้วย เกินสิบบาทที่ผมทำบุญซะกี่เท่า 

ประเด็นต่อมา ที่บอกว่าใต้ถุนโบสถ์เก็บอาวุธ ผมก็ลงทุน
สมัครเป็นอาสาสมัคร จนในที่สุดเป็นคนเก็บกุญแจโบสถ์ แล้วก็เลยเจอว่า ใต้ถุนโบสถ์เต็มไปด้วยธรรมาวุธ คือ เสื่อ อาสนะ พรมแดง เอาไว้ปูเวลามีงาน

ผมใช้เวลาพอสมควรในการตอบปัญหาแต่ละประเด็น จนในที่สุดก็กลายเป็นว่า ผมได้พบภาพที่แท้จริงเหมือนที่ผมได้ทราบว่า แท้จริงแล้ว จิวยี่ เป็นคนเช่นไร

 แล้วท่านทั้งหลาย โดยเฉพาะท่านที่มองว่าวัดพระธรรมกายเป็นภัย
ต่อความมั่นคง จะไม่ลองมาค้นคว้าหาข้อมูล เอาข้อแท้จริงบ้างหรือครับ อย่ารับข้อมูลด้านเดียวจากสื่อหรือคนที่ไม่ชอบวัด เพราะหากคนที่มีอคติ ต่อให้ทำดีเท่าไร ก็ผิดในสายตาของเขาอยู่ดี เข้ามาพิสูจน์ด้วยตัวเองเลย จะได้เข้าใจว่าคำพูดของคนที่มีอคตินั้นสามารถพลิกคนดีให้เป็นคนเลวได้  เผื่อท่านจะได้เห็นว่า แท้จริงแล้ว จิวยี่ เป็นหนุ่มรูปงาม ใจกว้าง ไม่ขี้อิจฉาเหมือนคนที่พวกท่านรู้จักหรอกครับ 

เด็กวัดตัวจริง

ฤาสังคมวิปริต

ฤาสังคมวิปริต

เมื่อตอนผมยังเป็นเด็ก ผมจะถูกผู้ใหญ่สอนเสมอว่า พ่อแม่ มีพระคุณอย่างที่ จะนับจะประมาณมิได้ พวกเราคงนึกถึงเพลงที่บอกว่า “จะเอาโลกมาทำปากกา แล้ว เอานภามาแทนกระดาษ เอาน้ำหมดมหาสมุทรแทนหมึกวาด ประกาศพระคุณ ไม่พอ” บทนี้ กันได้นะครับ ฟังแล้ว รู้สึกว่า โอ้โฮ พระคุณพ่อแม่มากมายขนาดนั้น เลยหรือ 

ยิ่งได้มาศึกษาพระพุทธศาสนายิ่งซาบซึ้งหนักเข้าไปอีก เพราะพระบรมศาสดา ตรัสว่า ต่อให้ลูกเอาพ่อแม่ไว้บนบ่า เลี้ยงดูท่าน ป้อนข้าวป้อนน้ำ ให้ท่านถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะจนตลอดชีวิต ก็ไม่สามารถทดแทน พระคุณได้หมด ทำให้ผมไม่แปลกใจเลย ที่คนในยุคก่อนโน้น เขามีความเจริญ รุ่งเรืองในชีวิต เพราะยึดมั่นในคุณธรรม มีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ

วันก่อนผมได้ไปที่วัดเพื่อร่วมงานบวช เห็นแล้วก็ปลื้มใจ ตั้งแต่ขบวนของ นาคที่เดินเวียนประทักษิณรอบอุโบสถ นาคทุกท่านต่างก็ตั้งใจ สงบนิ่งน่าเลื่อมใส ศรัทธา เมื่อถึงตอนกล่าวคำขอขมาต่อผู้ปกครองก็ดี กล่าวคำขอบรรพชาก็ดี ล้วน เปล่งเสียงออกมาจากใจ เสียงก้องกังวานน่าฟังยิ่งนัก ผมหลับตาฟังไปเรื่อยๆ ด้วย ใจที่ชุ่มเย็น 

จนกระทั่งมาสะดุด เมื่อนาคกล่าวถึงคำขอนิสัย คือ การขออยู่ด้วย ขอให้ พระอุปัชฌาย์ ช่วยอบรมสั่งสอน จนกระทั่งถึงบทที่

อัชชะตัคเคทานิ เถโร, มัยหัง ภาโร, อะหัมปิ เถรัสสะ ภาโร

แปลว่า ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป พระเถระเป็นภาระของข้าพเจ้า

แม้ข้าพเจ้าก็เป็นภาระของพระเถระ

            คำว่าเป็นภาระตรงนี้ แท้จริงคือ การบอกให้รู้ว่า ความสัมพันธ์ของผู้บวช และอุปัชฌาย์นั้น เป็นประดุจบิดากับบุตร ที่จะต้องรับภาระดูแลกันและกัน

ผมมา นึกถึงว่า พระอุปัชฌาย์นี้ ถ้าจะว่าไป ก็มีพระคุณมากมายเหลือเกิน เพราะเป็นผู้ที่ จะถ่ายทอดทั้งคุณธรรม ความดีงาม ความรู้ที่ท่านมีอยู่ให้กับเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความรู้ที่จะทำให้พ้นอบาย คือ คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ความจริงผมควรจะมีความปีติใจ อิ่มเอิบใจ ปลื้มใจในบุญที่ได้มีโอกาสมา ร่วมพิธีสำคัญครั้งนี้ 

แต่พอดีมีภาพซ้อนขึ้นมาถึง คนที่ผมเคยรู้จักท่านหนึ่ง ที่ใน อดีตท่านก็เคยเป็นพระภิกษุ  แต่ปัจจุบันนี้ท่านได้สิกขาลาเพศออกไป ซึ่งหากว่า ท่านลาสิกขาไปแล้วไปทำมาหากินโดยสุจริต เอาความรู้ที่มีอยู่ไปทำประโยชน์ให้ สังคมก็คงจะไม่มีปัญหาอะไร 

แต่นี่กลับนำเอาเครดิตจากการที่ครูบาอาจารย์ส่งเสีย ให้ไปเรียนถึงต่างประเทศกลับมาเป็นหอก ทิ่มแทงครูบาอาจารย์ รวมทั้งพระอุปัชฌาย์ ซึ่งเป็นพ่อทางธรรมของตนเอง  นับเป็นเรื่องที่น่าเสียดายนัก

สิ่งเหล่านี้หากเกิดในสังคมสมัยก่อน คงเป็นสิ่งที่รับไม่ได้ ยิ่งหากใครที่เป็น แฟนหนังกำลังภายใน คงจะเข้าใจดีว่า ประเภทศิษย์คิดล้างครูทั้งหลายนี่ ใครเห็น ก็ฆ่าได้เลย เขาถือกันขนาดนั้น 

แต่ ณ วันนี้ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นแล้วที่เมืองไทยของเรา ศิษย์ที่คิดล้างครู ใส่ร้ายป้ายสีครูบาอาจารย์ พระอุปัชฌาย์ กลับได้รับการยอมรับจาก สังคม และมีคนไปเชียร์ ไปยกย่องเสียด้วยซ้ำ ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นในใจว่า ฤาสังคมเรามันวิปริตไปได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ

ผมก็ได้แต่หวังว่า สักวันเขาคงจะได้ตระหนักถึงความจริง ตระหนัก ถึงพระคุณของครูบาอาจารย์แล้วยุติพฤติกรรมทั้งหลายเหล่านั้น แล้วตั้งหน้าตั้งตา ทำความดีไถ่โทษที่ได้ล่วงเกินครูบาอาจารย์ไว้

คงยังไม่สายเกินไปนะครับ ยุคนี้แผ่นดินมันนุ่มซะด้วยสิครับ

ปรัศนี

จริงหรือว่าพระพุทธศาสนาไม่มีระบบการจัดการ

จริงหรือว่าพระพุทธศาสนาไม่มีระบบการจัดการ

หากคุณเป็นเจ้าของกิจการอะไรสักอย่าง คุณเตรียมจะส่งต่อกิจการ ให้กับ ทายาทของคุณ คำถามคือ คุณจะทำอย่างไร จะปล่อยให้เขาไปลองผิดลองถูกเอง หรือจะสอน จะแนะนำวิธีบริหารกิจการ ผมว่า ถามเด็กๆที่ไหนก็ตอบได้ ใช่ไหมครับ คงไม่ต้องให้ผมเฉลยกระมัง

ในช่วงที่ผ่านมา มีคนสอบถามผมว่า มีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องที่พูดๆ กันจากวิทยานิพนธ์ของพระภิกษุรูปหนึ่ง ซึ่งมีหลายประเด็นที่ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า จริงๆแล้วเป็นอย่างไร ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ ข้อที่ว่า คณะสงฆ์ในสมัยพุทธกาลอยู่โดย ไม่มีการจัดการบริหารใด ๆ 

ก่อนที่จะตอบคำถามนั้น ขอคุยกับทุกท่านแบบสบาย ๆ ไม่ต้องอิงวิชาการอะไรมากมายนัก ลองนึกย้อนไปถึงเจ้าชายสิทธัตถะในวัยเยาว์ ท่านจบ 18 ศาสตร์หรือถ้าเทียบปัจจุบัน ก็ต้องบอกว่า 18  ปริญญา   ตั้งแต่ยังเป็น กุมารองค์น้อย 

และอย่าลืมว่า ท่านถูกฝึกเพื่อการเป็นพระราชาในอนาคต ดังนั้นวิชาสำหรับ ผู้ปกครอง มีหรือจะไม่ถูกสอน พอจะนึกภาพกันออกนะครับ นี่เป็นความรู้ทางโลกนะครับ 

แล้วยิ่งพอเจ้าชายสิทธัตถะออกบวช แล้วตรัสรู้ธรรม เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงตรัสรู้อะไร นึกต่อกันนะครับ ยามต้นพระองค์บรรลุปุพเพนิวาสานุสติญาณ คือ การระลึกชาติในอดีตทั้งของ ตนเองและผู้อื่น พอยามสอง พระองค์ก็บรรลุจุตูปปาตญาณ คือ การเห็นการไปเกิด การดับ ของสัตว์ทั้งหลาย และท้ายสุดในยามสาม พระองค์ก็บรรลุอาสวขยญาณ 

พอจะนึกออกหรือยังครับว่า หนึ่งในการตรัสรู้ธรรม ของพระองค์คือ การระลึกชาติซึ่งเรามักจะเห็นอยู่บ่อย ๆ ว่า เมื่อพระองค์เจอเรื่องราวใด ๆ พระองค์ จะระลึกชาติไปดูว่า เรื่องแบบนี้ในอดีตที่เคยเกิดขึ้น จะแก้ปัญหาอย่างไร ถึงบางอ้อ หรือยังครับว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรานั้น พระองค์อาศัยความรู้จาก ทั้งภายนอกคือจากความรู้ที่เพาะบ่มมาตอนเป็นราชกุมาร บวกกับความรู้ภายใน ที่ได้จากการตรัสรู้ธรรม 

ดังนั้นการบริหารงานในการคณะสงฆ์ของพระองค์จึงเป็น ไปด้วยความเรียบร้อย ทำให้สงฆ์มีแต่ความงดงาม เรามามองกันต่อไปครับว่า เมื่อมี กุลบุตรบวชเข้ามาแล้ว พระองค์ทำอย่างไร  พระองค์จะดูอัธยาศัยของแต่ละคน แล้วไม่ใช่ดูธรรมดา บางรายพระองค์ระลึกชาติไปดูด้วยซ้ำว่าคนนี้ ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร แล้วให้ความรู้ที่ถูกกับจริตของเขา 

บางรายก็จะส่งไปหาพระรูปนั้น รูปนี้ เช่น ใครชอบทางวิชาการก็ไปหาพระสารีบุตร ใครชอบเรื่องฤทธิ์เรื่องเดช ก็ไปหาพระโมคคัลลานะ ใครชอบปฏิบัติธรรมก็ไปหาองค์โน้น ใครชอบสวดมนต์ ก็ไปหาองค์นั้น อะไรทำนองนี้ และพระองค์ได้ตั้งพระอสีติสาวก หรือพระที่มีความ รู้ความสามารถที่แตกต่างกันออกไปถึง 80 องค์ ซึ่งจริงๆแล้วนั่นคือ การบริหาร การจัดการแบ่งเป็นฝ่ายเป็นแผนกในการเคลื่อนธรรมยาตรานั่นเอง

เอ้า มาดูกันต่อไป ในแง่การจัดการบริหารในการเผยแผ่ยิ่งจะเห็นชัดเจน ว่าพระพุทธองค์ไม่ได้ปล่อยให้ทำอะไรโดยขาดการจัดการหรือหลักการที่ดี เช่น พระอรหันต์ชุดแรกที่พระองค์ส่งออกไปเผยแผ่ พระองค์ก็ให้หลักเลยว่า เธออย่าไปทางเดียวหลายคน แต่เธอจงไปคนเดียวหลายทาง และพอถึงวันสำคัญ คือวันมาฆบูชา ที่เป็นการเผยแผ่อันยิ่งใหญ่ คือ การให้หลักในการเผยแผ่แก่ พระอรหันต์ถึง 1,250  รูป ที่เรียกกันว่าโอวาทปาฏิโมกข์ ซึ่งผมคงไม่ลงรายละเอียด ในการเขียนครั้งนี้ เอาเป็นว่า นั่นคือ แนวทางหรือวิถีของชาวพุทธ ที่เป็นอุดมการณ์ หลักการและวิธีการในการดำเนินชีวิตของชาวพุทธเลยทีเดียว 

แล้วสงสัยไหมครับ ว่าระดับพระอรหันต์แล้ว ทำไมจะต้องมาให้นโยบาย แน่นอนครับว่าทุกรูป ท่านหมดกิเลส แต่วิธีการสอนหากไม่บอก ไม่ให้แนวทาง ก็มีสิทธิ์เอาตาม ความถนัด ดังนั้นจึงให้นโยบาย เป็นการจัดการวางรูปแบบไว้ให้ไปในทิศทาง เดียวกัน

นี่เป็นเพียงแค่บางส่วนที่ต้องการชี้ให้เห็นว่า พระพุทธเจ้าของเรานั้น พระองค์เป็นยอดนักบริหาร ซึ่งหากไปค้นดูในพระไตรปิฎกอย่างละเอียด ค่อย ๆ ดูไปตั้งแต่พระวินัย จะยิ่งเห็นความเป็นอัจฉริยภาพของพระองค์ แล้วจะรู้เลยว่า ศาสตร์ทุกศาสตร์ที่เราร่ำเรียนกัน ล้วนแล้วแต่อยู่ในพระไตรปิฎกทั้งสิ้น

อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ผมคงไม่ต้องตอบอีกกระมังครับว่า ในสมัยพุทธกาล มีระบบการจัดการหรือไม่ หากไม่แน่ใจ ขอให้ค่อยๆเข้าไปอ่าน ไปศึกษาด้วยตนเอง แล้วจะยิ่งเกิดความรัก ความเคารพ ความศรัทธาในพระพุทธองค์ยิ่งขึ้นครับ

ปรัศนี          

ธรรมกายมีผลต่อความมั่นคงหรือไม่?

ธรรมกายมีผลต่อความมั่นคงหรือไม่?

ในช่วงวันสองวันที่ผ่านมา มีคำถามว่า “วัดพระธรรมกายเป็นภัยต่อความมั่นคงหรือไม่” 

เป็นคำถามยอดฮิต และเริ่มกระจายกันไปในวงกว้าง ผมก็เลยต้องหาข้อมูล จากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นเอกสาร หรือข้อมูลจากการเข้าไปสอบถามคนในวัด จากข้อมูลที่ได้มาทำให้ผมพอจะประเมินได้ดังนี้

 ๑. ต่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนา
สำหรับข้อนี้ตอบได้ชัดเจนว่า นอกจากจะไม่เป็นภัยต่อพระพุทธศาสนา แล้วในทางตรงกันข้าม 

วัดพระธรรมกายกลับจะเป็นปราการอันแข็งแกร่ง ของพระพุทธศาสนา จากการรุกรานอันไม่ชอบธรรมจากต่างศาสนา ที่ไม่ ยึดหลักการเผยแผ่สากล ที่ชอบไปเบียดเบียนศาสนิกของศาสนาอื่น 

โดยใช้การบังคับให้เป็นพวก หากไม่เป็นพวกก็ตาย นอกจากนี้วัดนี้ยังเข้าไป เป็นมือเป็นเท้า สนองงานให้กับการคณะสงฆ์ทั้งในและต่างประเทศ รวมทั้งสิ่งที่วัดได้ทำประโยชน์ต่อสังคมอย่างต่อเนื่อง 

ทั้งการช่วยเหลือ ในภัยพิบัติต่างๆทอดผ้าป่าใน ๔ จังหวัดภาคใต้อย่างต่อเนื่อง มากว่าสิบปี ให้ทุนการศึกษามาอีกนับไม่ถ้วน ที่สำคัญยังเป็นแหล่งผลิต พระภิกษุ สามเณร ให้กับพระพุทธศาสนา 

ซึ่งปัจจุบันมีพระภิกษุ สามเณรกว่า ๓,๐๐๐ รูป มีศูนย์สาขาอยู่ทั่วโลก ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า ไม่มีทางที่จะเป็นภัยต่อ พระพุทธศาสนาอย่างแน่นอน

    ๒. ต่อความมั่นคงของประเทศชาติ
 หากมองด้วยสายตาที่เป็นธรรม จะเห็นได้ว่า นอกจากวัดพระธรรมกายจะไม่เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศชาติแล้ว กลับจะทำให้ประเทศชาติมั่นคงด้วยซ้ำ 

เพราะวัดมีโครงการอบรมจริยธรรมสำหรับเยาวชน เป็นการ
เตรียมคนที่มีคุณธรรมให้กับสังคม หากวันข้างหน้า เรามีคนที่มีคุณภาพ นำหลักธรรมมาใช้ในการดำเนินชีวิต มาใช้ในที่ทำงาน ในครอบครัว นั่นยิ่งจะเป็นตัวชี้นำถึงความเข้มแข็งของสังคมโดยมหัพภาค

 ๓.ต่อความมั่นคงของผู้ที่มีกิจการที่เกี่ยวข้องกับอบายมุข
 สำหรับข้อนี้ก็ชัดเจนอีกเช่นเดียวกัน ว่า แน่นอน วัดพระธรรมกาย
คัดค้านการค้าเหล้า เบียร์ บุหรี่ จัดโครงการเทเหล้าเผาบุหรี่ ไปทั่วโลก รวมทั้งการเอานิสิต นักศึกษา มาอบรม ให้เห็นภัยในสิ่งเหล่านี้ รวมทั้งให้นักศึกษา ใช้เวลาในการปฏิบัติธรรม แทนที่จะไปเข้าผับ เข้าบาร์ จึงเป็นที่เห็นได้ชัดเจน ว่า กระทบกระเทือนความมั่นคง (ทางการเงิน) ของผู้ประกอบการในเรื่องนี้

 บทสรุป
หลายครั้งในประวัติศาสตร์ที่เราสูญเสียสิ่งดี ๆ คนดี ๆไปเพราะขาดข้อมูลที่สมบูรณ์หรืออาจจะด้วยอคติ ทำให้ประเทศชาติต้องล้าหลังหรือหยุดอยู่กับที่ เราจะให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอีกกี่ครั้งจึงจะสำนึก

ขอให้มองวัดพระธรรมกายให้ดี แล้วใช้เขาให้เกิดประโยชน์แทนที่จะมองว่าเขาเป็นภัยดีกว่านะครับ

ปรัศนี

DSI ไม่ตั้งธงแกล้งใคร ตามใบสั่ง?

DSI ไม่ตั้งธงแกล้งใคร ตามใบสั่ง?

โอ้ เมืองไทยยุคนี้ เกิดอะไรขึ้น ใครหนอใครมาจี้ DSI ไอดอลของผม ให้มาจี้มหาเถรสมาคมและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติให้สึกพระที่ดีอย่างหลวงพ่อธัมมชโย?  โดยสร้างคดีให้ท่านว่า ยักยอกเงินและที่ดินของวัดพระธรรมกาย

ถ้ายักยอกเงินและที่ดินของวัด เจ้าทุกข์ก็ต้องเป็นวัด วัดก็ต้องฟ้องสิครับ วัดมีกรรมการวัดนะครับ หรือมีใครอื่นเป็นเจ้าทุกข์เหรอครับ? ทุกข์ตรงใหนครับ?

หลวงพ่อธัมมชโยท่านสละทางโลกกล้าบวชเป็นพระตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย (หายากที่จะมีคนหนุ่มอนาคตทางโลกไกลทำได้อย่างนี้) ท่านเป็นผู้ที่เริ่มสร้างวัดนี้ และอุปถัมภ์พัฒนาวัด จนเจริญรุ่งเรืองเป็นวัดพระธรรมกายในปัจจุบัน มีผู้คนนับแสนนับล้านที่เป็นคนดีและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เพราะได้มาศึกษาและปฏิบัติธรรมตามคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่นี่   จะมาใช้อำนาจจัดการให้พระที่ดีสึก มันถูกต้องหรือครับ? 

คดีจบไปตั้งแต่ปีมะโว้ กฎหมายทางพระก็ตัดสินแล้ว กฎหมายทางโลกก็ตัดสินแล้วว่าไม่ผิด ก็ยังขุดมาสร้างประเด็นให้สังคมไทยปั่นป่วน คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็รุมด่าว่าพระทางอินเตอร์เน็ต บาปกรรมจริงๆ  ..และขอถามอีกนิด ที่ทำกันอยู่นี่ คิดว่าประเทศไทยจะพัฒนาขึ้นหรือครับ?

ท. ท่าพระจันทร์

โครงการด้านสาธารณประโยชน์ดำ ริโดย หลวงพ่อธัมมชโย วัดพระธรรมกาย

ว่างๆ จะมาลงรูปให้ด้วยนะค่ะ

โครงการด้านสาธารณประโยชน์ดำ ริโดย หลวงพ่อธัมมชโย วัดพระธรรมกาย 

1. ปี 2530 - ปัจจุบัน จัด โครงการมุทิตาสักการะพระภิกษุสามเณรเปรียญธรรม 9 ประโยค ในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี จัดมาแล้ว 28 ครั้ง โดยมีพระเปรียญธรรม 9 ประโยค ร่วมรับถวายมุทิตา จำนวน 1,207 รูป

2. ปี 2541 ก่อตั้ง หน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี เพื่อให้บริการตรวจสุขภาพพระภิกษุสามเณร

3. ปี 2545 – ปัจจุบัน จัดโครงการถวายมหาสังฆทานวัดทั่วประเทศ โดยมีจุดเริ่มต้นจากจำนวน 1,000 วัด, 2,000 วัด, 3,000 วัด, 5,000 วัด, 10,000 วัด, 20,000 วัด และ 30,000 วัด ทั่วประเทศ และจัดอย่างต่อเนื่องในวันที่ 22 เมษายน ของทุกปี รวมแล้ว 12 ปี แล้ว จัดถวายสำรับไทยธรรมแด่คณะสงฆ์แล้วกว่า 220,000 ชุด

4. ปี 2545 – 2549 จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ร่วมกับพุทธสมาคมแห่งประเทศไทย ออกหน่วยทุก 3 เดือน ดูแลตรวจรักษาและคัดกรองสุขภาพพระภิกษุสามเณร กว่า 3,500 รูป ใน 5 จังหวัดได้แก่ จ.กาญจนบุรี ชลบุรี สิงห์บุรี อ่างทอง และสุพรรณบุรี

5. ปี 2545 – 2551 จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ตรวจรักษาผู้ป่วยชาวดอยผู้ยากไร้ กว่า 3,000 คน ในพื้นที่ 3 จังหวัดภาคเหนือ ได้แก่ จ.เชียงใหม่, เชียงราย และแม่ฮ่องสอน

6. ปี 2546 จัดโครงการเทเหล้า-เผาบุหรี่ สร้างเสริมสุขภาพ และความเข้มแข็งด้านศีลธรรมแก่ประชาชน กว่า 1,000 ครั้ง

7. ปี 2546 – ปัจจุบัน จัดโครงการถวายทุนการศึกษาแก่สำนักเรียนบาลีทั่วประเทศ จัดมาแล้ว 12 ครั้ง โดยมอบทุนการศึกษาแก่สำนักเรียนที่สอบได้สูงสุดในแต่ละประเภท รวมมอบทุนการศึกษา ปีละกว่า 4,000,000 บาท

8. ปี 2547 – 2548 จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ช่วยเหลือดูแลสุขภาพผู้ประสบภัยสึนามิ ในจ. ภูเก็ต กว่า 1,000 คน

9. ปี 2548 วันที่ 5 มกราคม จัดโครงการบำเพ็ญกุศลแก่ผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์ธรณีพิบัติ (สึนามิ) ที่จังหวัดภูเก็ต ที่อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา

10. ปี 2548 วันที่ 19 มกราคม จัดมอบเครื่องอุปโภค-บริโภคแก่ประชาชนผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์ธรณีพิบัติ (สึนามิ) ที่จังหวัดภูเก็ต รวมมูลค่ากว่า 3 ล้านบาท

11. ปี 2548-ปัจจุบัน จัดโครงการพุทธบุตรเป็นหนึ่งเดียวกัน ถวายสังฆทาน 323 วัด 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จัดต่อเนื่องมา 12 ปี 119 ครั้ง รวมมูลค่ากว่า 240 ล้านบาท

12. ปี 2549 โครงการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 50 ปี ครอบคลุมพื้นที่ 4 จังหวัดภาคเหนือตอนล่าง และพื้นที่ภาคกลางเกือบทุกจังหวัด

13. ปี 2549 จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ตรวจสุขภาพผู้ประสบภัยน้ำท่วม ในพื้นที่ จ.สุพรรณบุรี, อ่างทอง, ปทุมธานี, สิงห์บุรี และ อยุธยา รวมกว่า 1,500 คน

14. ปี 2549- 2552 จัดโครงการทอดผ้าป่าช่วยเหลือวัดที่ประสบอุทกภัย 3,000 วัด ใน 16 จังหวัด ได้แก่ พระนครศรีอยุธยา, นนทบุรี, ปทุมธานี, อ่างทอง, สิงห์บุรี, ชัยนาท, อุทัยธานี, สุพรรณบุรี, นครสวรรค์, พิจิตร, พิษณุโลก, สุโขทัย, อุตรดิตถ์, นครปฐม และมอบเครื่องอุปโภค-บริโภคแก่ประชาชนผู้ประสบภัย รวมมูลค่า 16 ล้านบาท

15. ปี 2550 วันที่ 9 พฤศจิกายน จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบอัคคีภัย ในสหรัฐอเมริกา

16. ปี 2550 – ปัจจุบัน จัดโครงการมอบทุนเยาวชนผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก ในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ปีละ 100,000 ทุน จัดมาแล้ว 9 ครั้ง รวมจำนวนเงิน 50 ล้านบาท

17. ปี 2551 วันที่ 1 เมษายน จัดโครงการสนับสนุนโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ร่วมบริจาคเงินจำนวน 27 ล้านบาท เพื่อปรับปรุงอาคารผู้ป่วยโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

18. ปี 2551 โครงการช่วยเหลือผู้ประสบวาตภัยไซโคลนนากีส ประเทศสหภาพพม่า ระหว่างวันที่ 8 พฤษภาคม – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551

19. ปี 2551-ปัจจุบัน ริเริ่ม โครงการตักบาตรพระ 5 แสนรูป, 1 ล้านรูป, 2 ล้านรูป 77 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย จัดครั้งแรกที่จังหวัดลำปาง เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551 เพื่อจัดส่งข้าวสาร อาหารแห้ง ถวายพระภิกษุสามเณร และมอบแด่ทหาร ตำรวจ ครู นักเรียน และชาวบ้าน ใน 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ยะลา ปัตตานี นราธิวาส สงขลา รวมจัดตักบาตรมาแล้ว 623 ครั้ง จำนวนพระรับบาตรกว่า 1,488,000 รูป นำอาหารตักบาตรไปช่วยเหลือแล้วจำนวนกว่า 5,000 ตัน

20. ปี 2551-ปัจจุบัน จัดโครงการกองทุนหนุนแรงใจช่วยครูใต้ โดยจัดมอบทุนให้กับครูอาจารย์ในพื้นที่ 4 จังหวัดภาคใต้เป็นประจำทุกเดือน รวมมอบทุนไปแล้ว 30,000 กว่ากองทุน เป็นเงิน 60 กว่าล้านบาท จัดมาแล้ว 8 ปี รวม 82 ครั้ง

21. ปี 2553 จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย โดยจัดมอบถุงยังชีพแก่วัดและประชาชนในพื้นที่ 20 จังหวัด รวมน้ำหนัก 80,000 กว่ากิโลกรัม

22. ปี 2554 วันที่ 17 มีนาคม ร่วมบริจาคเงินผ่านทางครอบครัวข่าวสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 จำนวน 200,000 บาท ในโครงการมอบเงินช่วยผู้ประสบภัยสึนามิประเทศญี่ปุ่น

23. ปี 2554 วันที่ 23 เมษายน จัดโครงการรวมใจไทยญี่ปุ่น อุทิศแด่ชาวญี่ปุ่นผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสึนามิประเทศญี่ปุ่น รวมใจไทยญี่ปุ่น เพื่ออุทิศส่วนกุศลแด่ชาวญี่ปุ่นผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสึนามิ

24. ปี 2554 จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ในพื้นทีภาคเหนือ ภาคตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง กรุงเทพฯและปริมณฑล จำนวน 30 จังหวัด

25. ปี 2554 จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ตรวจสุขภาพผู้ประสบภัยน้ำท่วมในเขตพื้นที่ 4 จังหวัดภาคกลาง ได้แก่ พระนครศรีอยุธยา, ปทุมธานี, สิงห์บุรี และอ่างทอง รวม 1,000 กว่าคน

26. ปี 2555 วันที่ 9 มิถุนายน ผู้แทนวัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย เข้าเยี่ยมพระภิกษุ เจ้าหน้าที่และชาวบ้าน พร้อมมอบปัจจัยช่วยเหลือเป็นกำลังใจ แก่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุระเบิดรุ่นแรงในจังหวัดปัตตานี ณ โรงพยาบาลปัตตานี

27. ปี 2555 – ปัจจุบัน ออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ โดยชมรมรัตนเวชในอุปถัมภ์พระเทพญาณมหามุนี ดูแลพุทธบุตรธรรมยาตรา และสาธุชนที่มาร่วมงาน ทุกปี ปีละกว่า 10,000 คน

28. ปี 2556 จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ในพื้นที่ 7 จังหวัด ได้แก่ จ.ปราจีนบุรี นครนายก ฉะเชิงเทรา ชลบุรี พระนครศรีอยุธยา ปทุมธานี และขอนแก่น รวม 9,000 กว่าครอบครัว

29. ปี 2556 จัดโครงการช่วยผู้ประสบภัยจากไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน ประเทศฟิลิปปินส์ โดยบริจาคเงินจำนวน 100,000 เปโซ

30. ปี 2556 วันที่ 24 พฤศจิกายน จัดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ร่วมกับคณะแพทย์และพยาบาลจากมหาวิทยาลัยเวส วิซาย่าส สเตท (West Visayas State University) เพื่อช่วยตรวจสุขภาพเบื้องต้นให้กับผู้ประสบภัยจากไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน ประเทศฟิลิปปินส์

31. ปี 2557 วันที่ 21 ตุลาคม จัดโครงการช่วยเหลือคณะสงฆ์บนยอดดอย เพื่อส่งเสริมพระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูง ณ บ้านแม่สลิดหลวง ต.แม่สอง อ.ท่าสองยาง จ.ตาก

32. ปี 2557 โครงการมอบถุงยังชีพช่วยเหลือผู้ประสบภัย ใน 3 จังหวัด ได้แก่ ปทุมธานี, น่าน และอุบลราชธานี รวมจำนวน 2,503 ชุด

33. ปี 2558 จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบแผ่นดินไหวในประเทศเนปาล ระหว่างวันที่ 29 เมษายน – 6 พฤษภาคม รวมมูลค่าความช่วยเหลือ 2.7 ล้านบาท

34. ปี 2558 วันที่ 8 พฤษภาคม จัดโครงการช่วยผู้ประสบอัคคีภัย เมืองทวาย ประเทศเมียนมา รวมมูลค่า 100,000 จ๊าด

35. ปี 2558 วันที่ 6 – 7 สิงหาคม จัดมอบถุงยังชีพ จำนวน 1,000 กว่าชุด รวมถึงข้าวสารอาหารแห้ง น้ำดื่ม ไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยอุทกภัย เมืองมัณฑะเลย์ และสะกาย ประเทศเมียนมา

36. ปี 2558 วันที่ 20 สิงหาคม จัดมอบถุงยังชีพช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมกว่า 400 ครอบครัว ณ วัดอะมิงกะลาชโย รัฐพะโค ประเทศเมียนมา

37. ปี 2558 วันที่ 23 สิงหาคม ให้ความช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ณ เมืองกาเล มณฑลสกาย ประเทศเมียนมา โดยมอบเงิน 5 ล้านจั๊ต เพื่อซ่อมแซมที่อยู่อาศัย พร้อมมอบถุงยังชีพ ข้าวสาร อาหารแห้ง เสื่อผ้า แก่ผู้ประสบภัย

38. ปี 2558 วันที่ 12 กันยายน จัดโครงการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยที่อำเภอทสึคุบะ จังหวัดอิบาราขิ

39. ปี 2558 วันที่ 14 กันยายน จัดโครงการถวายเทียนพรรษา ผ้าอาบน้ำฝน และ ปัจจัยไทยธรรม แด่พระสงฆ์ 700 รูป โดยทั้งหมดเป็นเจ้าอาวาสใน 680 วัดของเมืองทวาย ประเทศเมียนมา

40. ปี 2558 วันที่ 20 กันยายน จัดโครงการตักบาตรพระ 10,000 รูป เชื่อมสัมพันธ์ เมียนมา – ไทย ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา

41. ปี 2558 วันที่ 14 ตุลาคม โครงการถวายมหาสังฆทาน 50 วัด กรุงพนมเปญ และจังหวัดกัมปงจาม ราชอาณาจักรกัมพูชา ณ วัดสุวรรณรังษี อ.กังเมียส จ.กัมปงจาม

42. ปี 2559 จัดอบรมเยาวชน ระหว่างวันที่ 8-22 พฤศจิกายน ในโครงการบวชสามเณรแก้ว สามเณรแท้ 300 รูป เมืองทวาย ประเทศเมียนมา

43. ปี 2559 วันที่ 7 มกราคม จัดโครงการมอบของขวัญวันเด็กแก่โรงเรียน ชุมชน และหน่วยงานต่างๆ ใน               จังหวัดปทุมธานีและใกล้เคียง รวมกว่า 100 แห่ง จำนวนสิ่งของ 153,000 กว่าชิ้น

44. ปี 2559 วันที่ 28 มกราคม จัดมอบผ้าห่มกันหนาว และเครื่องนุ่งห่มกันหนาว จำนวน 500 ชุด อ.ภูเรือ จ.เลย

ทำไม???

ทำไม???

คนศรัทธาหลวงพ่อธัมมชโยขนาดนี้ แต่บางคนบอกว่า งมงาย ไม่มีเหตุผล ไม่ลืมหูลืมตาเลย หมดตัว ครอบครัวแตกแยก นั่นสิ..

วันนี้ จะมาแฉความผิดให้จะจะกันสักทีดีไหม? 

อดทนอ่านสักนิด ชีวิตอาจเปลี่ยนทิศทางได้ 

ในทางพระพุทธศาสนาเขาจะมีคำที่ได้ยินบ่อยๆ ว่า พระโพธิสัตว์ พระบรมโพธิสัตว์ นี่แหละ คือบุคคลที่่จะทำความดี โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันเลยทีเดียว พระโพธิสัตว์นั้น บางพระชาติก็เกิดเป็นคน เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานก็มี เช่นเกิดเป็นลิง เกิดเป็นพญานาค เกิดเป็นนก เป็นช้างแต่จะเป็นสัตว์ที่เป็นผู้นำ และสอนตัวเองได้ 

ดังนั้นการที่ลูกศิษย์วัดพระธรรมกายเมื่อได้ตั้งใจทำอะไรแล้ว มักจะเอาชีวิตเป็นเดิมพันในการทำสิ่งๆ นั้น ก็ไม่ผิดแผกแตกต่างจากการพยายามสวมหัวใจพระโพธิสัตว์ ดังนั้นการกระทำใดๆ จึงดูว่า "ผิด" จากบุคคลทั่วไปบ้าง บางประการอย่างมากมาย เพราะกำลังเดินตามรอยการกระทำแบบพระโพธิสัตว์นั่นเอง ถ้าสงสัย ก็ลองติดตามได้ตามเว็บต่างๆ หรือในพระไตรปิฎกดูว่าจริงหรือไม่? 

cr.พิณสายกลาง 8 ก.พ.2559

ภาพมุมหนึ่งที่ใคร ยังไม่เห็นของวัดพระธรรมกาย

อีกบทความ ที่อยากให้ทุกคนได้มาเห็น ได้มาลองสัมผัส อีกมุมของวัดพระธรรมกาย

ภาพมุมหนึ่งที่ใคร ยังไม่เห็นของวัดพระธรรมกาย
            
ปัจจุบันวัดพระธรรมกายจึงมีสองภาพซ้อนกันอยู่ 

ภาพแรก คือ การอบรมคุณธรรมสร้างคนดี รักษาคนดีให้สังคม 

ภาพที่สอง คือ การเชิญชวนคนมาทำบุญเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานสร้างคนดี แต่งานสร้างคนดีเป็นกิจกรรมที่ทำกันอยู่ในวัดทั้งการฝึกอบรมและการทำสมาธิภาวนา

เปรียบเทียบได้กับการสอนหนังสือในมหาวิทยาลัยหรือการผ่าตัดรักษาคนไข้ในโรงพยาบาล คือเป็นสิ่งที่ไม่อาจเห็นได้ ถ้าไม่เข้าไปดูไปศึกษา 

เหมือนดั่งคนที่ไม่เคยไปวัดพระธรรมกายจึงไม่เห็นภาพและนึกไม่ออกว่าวัดกำลังทำอะไรอยู่บ้าง 

ตรงกันข้ามกับงานเชิญชวนคนทำบุญซึ่งได้ประชาสัมพันธ์แจ้งข่าวแก่สาธุชนภายนอกและสื่อมวลชน มีการกล่าวขวัญถึงในแง่มุมต่างๆ ดังนั้นคนที่อยู่นอกวัด และไม่เคยมาวัด จึงรู้จักวัดพระธรรมกายแต่เพียงภาพของวัดที่มีกิจกรรมในการบอกบุญอย่างเดียวจึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดตามมา

แท้จริงแล้ววัดพระธรรมกายปรารถนาให้ทุกคนเห็นภาพที่แท้จริงหรืองานที่แท้จริงคือการสร้างคน ให้เป็นคนดีมีคุณธรรมอันเป็นงานหลักที่ทางวัดพระธรรมกายได้ทุ่มเททำมาตลอด 45 ปี ตั้งแต่เริ่มสร้างวัดมีโครงการอบรมคุณธรรมต่างๆ อยู่มากมาย ซึ่งล้วนประสบผลสำเร็จเป็นที่น่าพอใจเป็นอย่างยิ่ง

การสร้างคนดีและการรักษาคนดีถือเป็นการแก้ปัญหาสังคมที่ต้นเหตุ เป็นการป้องกันปัญหาให้กับสังคม นอกจากวัดพระธรรมกายไม่ได้เอาเงินภาษีอากรของประชาชนมาใช้แล้ว กลับยังเป็นการักษาเงินภาษีอากรของประชาชนไม่ให้สิ้นเปลืองไปในกระบวนการปลายเหตุมากจนเกินไปอีกด้วย 

บุคคลใดก็ตามได้เห็นงานที่แท้จริงของวัดพระธรรมกายได้ทำใจเป็นกลางเข้ามาสัมผัสกิจกรรมต่างๆ ย่อมมั่นใจได้ว่าไม่เพียงเขาจะไม่ต่อต้าน แม้แต่อยู่เฉยๆ เขาก็จะทนอยู่ไม่ได้ พวกเขาจะต้องลุกขึ้นมาให้กำลังใจให้การสนับสนุนการทำงานของวัดพระธรรมกายอย่างแน่นอน เพราะจริงๆ แล้วทุกคนต่างก็เป็นชาวไทย ชาวพุทธมีความหวังดีต่อพระพุทธศาสนา อยากเห็นสังคมประเทศชาติมีความสงบมั่นคงด้วยกันทั้งนั้น  
  
 cr.ว.พุทธรักษา

อบรมนักเรียน เด็กดี V-Star ทั่วประเทศ

อบรมค่ายคุณธรรมระดับประถมต้น

 

อบรมค่ายคุณธรรมระดับมัธยมปลาย

อบรมค่ายคุณธรรม ระดับมหาวิทยาลัย

ผลงานของวัดพระธรรมกาย ตอน รางวัลที่ได้รับ

ผลงานของวัดเป็นที่ประจักแก่สายตา ชาวโลกมากจน องค์กรต่างๆ ทั่วโลกได้มามอบรางวัลเกียรติยศต่างๆให้หลวงพ่อธัมมชโยมากมาย

รางวัลที่ได้รับ

     โครงการต่างๆ ของวัดพระธรรมกายหลายโครงการได้รับการยอมรับจากนานาชาติจนกระทั่งได้รับรางวัลอันทรงเกียรติหลายรางวัลจากหน่วยงานต่างๆ พระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย และมูลนิธิธรรมกายได้รับ

รางวัลเหรียญเกียรติยศ มหาตมะ คานธี เพื่อสันติภาพ

จากองค์กร Akhil Bharat Rachanatmak Samaj

รางวัลนี้พระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) ได้มาจากการอุทิศตนให้กับการพัฒนาเยาวชน

     ได้รับเมื่อ วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2548 เป็นรางวัลที่ได้มาจากการอุทิศตนให้กับการพัฒนาเยาวชนมากว่า 40 ปี

รางวัล World No Tobacco Day Awards 2004 จากองค์การอนามัยโลก 

World No Tobacco Day Awards 2004

     ได้รับเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ได้มาจากการรณรงค์ให้เยาวชนและประชาชนเลิกสูบบุหรี่ และดำเนินกิจกรรมเทเหล้า-เผาบุหรี่อย่างต่อเนื่อง

รางวัล Universal Peace Award จากผู้นำชาวพุทธประเทศต่าง ๆ

ที่เข้าร่วมประชุมยุวพุทธสงฆ์โลก (WBSY) ครั้งที่ 3 ณ ประเทศศรีลังกา

Universal Peace Awards

     ได้รับเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้มาจากการเป็นผู้นำชาวพุทธที่มีผลงานการเผยแผ่พระพุทธศาสนาดีเด่นของโลก

โล่ประกาศเกียรติคุณจากคณะผู้แทน 4 จังหวัด 

      ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2549 คณะผู้แทนจาก 4 จังหวัด ที่ประสบอุทกภัย ได้แก่ พระนครศรีอยุธยา  อ่างทอง สิงห์บุรี และชัยนาท ได้พร้อมใจกันถวายโล่ประกาศเกียรติคุณและของที่ระลึกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด แด่พระเทพญาณมหามุนี ประธานมูลนิธิธรรมกาย ที่ได้ให้ความเมตตาช่วยเหลือแก่ผู้ประสบอุทกภัยจำนวนมากในหลายจังหวัด ทั้งมอบถุงยังชีพและบริการหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เป็นเวลาหลายเดือนต่อเนื่องโดยมิได้ขาดแม้แต่วันเดียว นอกจากนี้ ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ.2550 คณะผู้แทนจากกระทรวงศึกษาธิการ และคณะผู้แทนจากองค์กรต่างๆ ของอีก 4 จังหวัดที่ประสบอุทกภัย ได้แก่ จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดนครปฐม ได้พร้อมใจกันถวายโล่ประกาศเกียรติคุณ และของที่ระลึกประจำจังหวัด รวมทั้งสิ้นกว่า 41 รางวัล ประกอบไปด้วย กระทรวงศึกษาธิการ 3 รางวัล จังหวัดปทุมธานี 18 รางวัล จังหวัดสุพรรณบุรี 7 รางวัล จังหวัดนครปฐม 11 รางวัล จังหวัดนนทบุรี 2 รางวัล

รางวัล “สถานีวิทยุโทรทัศน์ ส่งเสริมพระพุทธศาสนาดีเด่น”

จากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก 

     ได้รับเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ได้มาจากการผลิตสื่อธรรมะถ่ายทอดผ่านดาวเทียมทางช่อง DMC (Dhamma Media Channel) เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เพื่อเผยแผ่ธรรมะ 24 ชั่วโมง แก่มหาชนทั่วโลก โดยแปลเป็นภาษาอังกฤษและจีน

รางวัลมาตรฐานการผลิตสื่อ Telly Awards ครั้งที่ 28 จากประเทศสหรัฐอเมริกา 

Telly Awards จากประเทศสหรัฐอเมริกา

     ได้รับเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ได้มาจากการผลิตสื่อธรรมะ DMC โดยได้รับรางวัลถึง 12 รางวัล

รางวัลโล่เกียรติยศวุฒิสภา 

โล่เกียรติยศวุฒิสภาได้มาจากการช่วยงานบำเพ็ญกุศลและไว้อาลัยแก้ผู้ประสบภัยสึนามิ

       ได้รับเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ได้มาจากการสนับสนุนการจัดงานบำเพ็ญกุศลและไว้อาลัยแก่ผู้ประสบภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิ เพื่อเป็นการฟื้นฟูจิตใจญาติพี่น้องผู้ประสบภัย ที่ จ.ภูเก็ต ในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2548 และที่ อ.ตะกั่วป่า จ. พังงา ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ.2548

ผลงานของวัดพระธรรมกาย ตอน สงเคราะห์โลก

เมื่อถึงคราว ที่เพื่อนมนุษย์เดือนร้อน เกิดเหตุภัยภิบัติต่างๆ ไม่ว่าจะอยู่มุมไหนของโลก เราก็จะให้ความช่วยเหลือเช่นกัน

สงเคราะห์โลก

โครงการช่วยเหลือผู้ประสบวาตภัยไซโคลนนาร์กีส ประเทศสหภาพเมียนมาร์ 

มูลนิธิธรรมกายและวัดพระธรรมกายมอบถุงยังชีพช่วยผู้ประสบภัย

ที่ประเทศเมียนมาร์ เมื่อปี พ.ศ.2551

     มูลนิธิธรรมกายได้นำถุงยังชีพพร้อมสิ่งของที่จำเป็นกว่า 2 ตัน ไปให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุไซโคลนนาร์กีสยังประเทศสหภาพเมียนมาร์ รวมทั้งสิ้น 5 ครั้งด้วยกัน ในวันที่ 8, 20, 21พฤษภาคม และ 9, 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551

โครงการช่วยเหลือผู้ประสบอัคคีภัย ประเทศสหรัฐอเมริกา 

มูลนิธิธรรมกายและวัดพระธรรมกายมอบสิ่งของแก่ผู้ประสบอัคคีภัยที่อเมริกา

     มอบสิ่งของแก่ผู้ประสบอัคคีภัยในมลรัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อบรรเทาความเดือดร้อน เมื่อวันที่ 9 และ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

โครงการช่วยเหลือครูผู้ให้แสงสว่างใน 4 จังหวัดภาคใต้ 

มูลนิธิธรรมกายโดยพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย)

ได้มอบเงินช่วยเหลือครู 4 จังหวัดภาคใต้ทุกเดือน

     นอกจากการให้ความช่วยเหลือพระภิกษุ สามเณร และทหาร ตำรวจ ที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่เสี่ยงภัยแล้ว มูลนิธิธรรมกายยังให้ความช่วยเหลือแก่ข้าราชการครูใน 4 จังหวัดภาคใต้ด้วย โดยมอบเงินช่วยเหลือทุกเดือนนับตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา